فرمانروائى او و فرمانروائى فرزندان او را ذكر كرديم [ ( 1 ) ] درين سال ، در ديار بكر نزديك قلعهء ذو القرنين معدن مس پيدا شد . درين سال آب رودخانهء فرات به حدى بالا آمد كه نظيرش سابقه نداشت . آب در حول و حوش قلعهء جعبر افتاد تا جائى كه رود فرات به - قلعه نزديك شده بود . اكثر خانه‌هاى اطراف قلعه را آب فرا گرفت و اسبى را از بالاى ديوار يك خانه به سوى فرات كشاند . درين سال مدرسه‌اى در حلب براى پيروان مذهب شافعى ساخته شد .

--> [ ( 1 ) ] - امراى زنگى : اتابك عماد الدين زنگى پسر آقسنقر حاجب يكى از غلامان ترك ملكشاه بود كه از سال 478 تا 487 ( 1085 - 1094 ميلادى ) در حلب از جانب تتش نيابت مىكرد و در آخر كار بر او قيام نمود . و اسير شد . زنگى در سال 521 ( 1127 ميلادى ) به حكومت عراق و بغداد منصوب گرديد و در همين سال موصل و سنجار و جزيره و حران نيز ضميمه حكومت او شد . و سال بعد ، حلب و ساير بلاد شام هم بر آنها افزوده گشت . اشتهار عمدهء عماد الدين زنگى به جهاد اوست در مقابل صليبيون عيسوى و او در واقع پيش قدم سلطان صلاح الدين ايوبى به شمار مىرود . بعد از مرگ زنگى ممالك او به دو پسرش نور الدين محمود ، و سيف الدين قاضى رسيد . نور الدين در شام مثل برادر به جلوگيرى از عيسويان مىپرداخت و سيف - الدين در موصل و الجزيره حكومت مىكرد . بعد از اين دو برادر شعبهء شامى خاندان زنگى به تدريج از ميان رفت ولى شاخهء جديدى از آن در سنجار پيدا شد و يك شعبه نيز در الجزيره به ظهور رسيد . شاخهء سنجار را در سال 618 ( 1221 ميلادى ) ايوبيان از ميان برداشتند . شعب ديگر اين خاندان بدست لؤلؤ غلام و وزير آخرين اتابك زنگى موصل منقرض شد و چون مغول بر الجزيره و شام دست يافتند جميع شاخه‌هاى خاندان زنگى را قلع كردند . ( طبقات سلاطين اسلام )